 |
Norberaren
desioak, ametsak eta sentimendu barrukoenak gogorarazten
dizkigunean, izendatu ezina izendatzea lortzen duenean,
musikak errebelazio baten itxura hartzen du, eta orduan,
hunkitu egiten gaitu. Zubia, Mikel Urdangarinen
azken lanak, desira, begirada, nostalgia eta hasperenek
osatzen duten mundu lanbrotsu hori argiztatu eta ikusgai
bihurtzeko dohain berezia du, eta, ispilu baten antzera,
norberaren burua erakusten dio entzuleari.
|
|
Zubia diskoa izenburuak berak azaltzen duena da.
Zubi bat eraiki du Mikel Urdangarinek
eta dei egiten digu bestaldetik. Eskua luzatzen digu,
zatoz, zubiaren bestaldean nago, esanaz. Zubiek herrien
eta herritarren bizitzak aldatzen dituzte. Zubiek beste
aldera pasatzeko gonbita egiten digute, baina ausardia
behar da. Mikel Urdangarinen azken lanean
inoiz zeharkatu ez diren zubiak edo gehiago zapalduko
ez direnak agertzen dira, alde batetik besterako begirada
urrunak, elkar bilatu arren inoiz elkartzen ez diren
eskuak, galdutako aukerak, izan zitezkeen munduak eta
ez direnak
Galerak sortzen duen mina, ahanzturak
eragiten duen ezinegona, desamodioa, erretzen duten
zauriak, esanahi handia duten esan gabeko hitzak, bidean
galtzen diren maitasun aitorpenak, beldurrak, isiltasunak
eta hutsuneak, gabeziak.
Baina testuetan ezinegona antzeman badaiteke ere, abestiek
ez dute kexu kutsurik, ez dira hutsean botatako aieneak.
Elkarrekin egindako hasperenak dira, bakarrik ez gaudela
erakusten digutenak. Musika baltsamoa da, ukendua, mina
baretzen digu, itxaropenez zipriztintzen gaitu. Bizitzaz
betetako taupadak dira notak, baikortasuna kutsatzen
duten sastada gozoak. Bai, Mikel Urdangarinen
musikak zerura begiratu eta hodei zurien ibilbidea begiratzeko
gogoa ematen digu, besoak gorantz luzatu eta, hego-haizeak
ilea nahasten digun bitartean, abesten hasteko. Zubia
diskoan parte hartu duten musikariek lortutako armoniak,
kanta bakoitza belarrira xuxurlatzen digun Mikelen
ahotsarekin batera, efektu lurruntsu bat sortzen dute,
bizitzaren ertzak biguntzen dituen sfumato moduko bat,
eta giro atmosferiko honek lasaitu egiten gaitu, kontsolatu,
sehaskan kulunkatu. Lo dagoenaren gainean botatako izara
leuna da Mikel Urdangarinen musika. Amets
gozoak opa dizkio, kanpoan hotza eta euria egin arren.
|
Karmele
Jaio
Ahotsa
eta guitarra: Mikel Urdangarin
Zazpi sokako biolina: Bingen Mendizabal
gitarra elektrikoa, banjoa, gitarra akustikoa (Karoline):
Rafa Rueda
Bateria: Sahiela vivo en el acto
Pianoa y teklatuak: Koldo Uriarte
Biolina: Nika Bitchiashvili |
|
|
KANTUAK
1-Hezurrak
2-Itzi geuntsan
3-Infinitua
4-Itzartu ez banintz
5-Bazoaz
6-Karoline
7-Zubia
8-Jone
9-Munduari begiratzeko modu bat
10- Katu baltzak
|
-
Kantu guztien letrak eta musikak: Mikel Urdangarin, honakoak
ezik:
"Itzi geuntsan": Unai Ituriaga.
"Infinitua": Karmele Jaio.
"Itzartu
ez banintz": Kirmen Uribe eta Mikel
Urdangarin.
"Munduari begiratzeko modu bat": Kirmen
Uribe.
|
© Copyright 2007,
KAP PRODUKZIOAK
- Hurtado de Amézaga, 27, 10º - Bilbao - Ohar
Legala / Pribazitate Politika
|